بایگانی روزانه: ژانویه 1, 2016

تراز ماقبل تاریخ عجایب جهان/1

نگاهی نوین به یک طرح قدیمی
تراز ماقبل تاریخ عجایب جهان
جیم آلیسون
بخش اول-دایره عظیمه

دوایر عظیمه خطوط مستقیمی هستند که تمام مسیر دور مرکز زمین را در بر دارند. خط استوا یک دایره عظیمه است. نصف النهارها طول جغرافیایی که از قطب شمال و جنوب عبور می‌کنند نیز دایره عظیمه می‌باشند. برای هر ناحیه روی دایره عظیمه، ناحیه مخالف نیز روی دایره است. به غیر از خود خط استوا، هر دایره عظیمه با خط استوا در دو موقعیت مخالف˚180 تلاقی می‌کند. به غیر از خط استوا و نصف‌النهارطول جغرافیایی که از شمال و جنوب امتداد دارند، هر دایره عظیمه دیگری به ماکزیمم عرض جغرافیاییش در دو موقعیت˚90 هستند که از طول جغرافیایی شرق و غرب دو موقعیت دایره عظیمه با استوا تلاقی می‌کند؛ می‌رسد.
جزیره استر ، نازکا ، الانتایتامبو ، پاراتوآری ، تاسیلی ناجر ، جیزه همه روی یک دایره عظیمه در یک ردیف قرار گرفته‌اند. سایت‌های باستانی اضافی که در داخل یک دهم از یک درجه این دایره عظیمه هستند شامل پترا ، پرسپولیس ، خاجوراهو ، پیای ، سوکوتای ، آناتوم می‌شوند.
نزدیک الانتایتامبو، ماچوپیکچو و کوزکو در داخل یک چهارم از یک درجه است. در دره ایندس ، موهونجو دارو و گانوریوا در داخل یک چهارم از یک درجه هستند. شهر باستانی سومریان اور و معابد آنگکور در کامبوج و تایلند در داخل یک درجه از یک دایره عظیمه هستند. معبد آنگوکور در پراه ویهر داخل یک چهارم از یک درجه است.
این دایره از سرچشمه و دهانه آمازون، خط فاصل بین مصر علیا و سفلی، دهانه دجله و فرات، رودخانه ایندوس و خلیج بنگال نزدیک دهانه گانگس عبور می‌کند. دایره همچنین از مناطقی از جهان که تا حد زیادی ناشناخته است، از قبیل صحرا ساهارا، جنگل بارانی برزیل، ارتفاعات گینه نو و مناطق زیر آب اقیانوس اطلس شمالی، جنوب اقیانوس آرام و دریای چین جنوبی می‌گذرد.
تراز این سایت‌ها به راحتی بر کره زمین با حلقه‌های افقی قابل مشاهده است. در یک ردیف قرارگیری دو سایت روی یک حلقه افقی همه‌ی این سایت‌ها را روی یک حلقه ردیف می‌کند. برنامه نرم‌افزاری سه بعدی اطلس این دایره عظیمه در اطراف زمین را رسم می‌کند. چهار عکس زیرین روی دو ناحیه تمرکز یافته‌اند که دایره عظیمه خط استوا را قطع می‌کند و دو ناحیه‌ای که دایره عظیمه به ماکزیمم عرض جغرافیایی می‌رسد. دایره از استوا در’36˚48طول جغرافیایی و’24˚131 طول جغرافیایی غربی عبور می‌کند. ماکزیمم عرض جغرافیایی دایره ’22 ˚30عرض جغرافیایی شمالی در’24˚41 طول جغرافیایی غربی و’22 ˚30عرض جغرافیایی جنوبی در’36˚138طول جغرافیایی غرب است.


همه دوایر عظیمه دو نقطه محور مخالف دارند. دو نقطه محور برای خط استوا قطب‌های شمال و جنوب هستند. هر نقطه در امتداد خط استوا در˚90 در یک فاصله مساوی هستند، یا یک چهارم محیط زمین از قطب‌های شمال و جنوب. برای هر دایره عظیمه، فاصله از نقطه محور به هر نقطه در امتداد دایره، یک چهارم محیط زمین است. برای هر دایره عظیمه به غیر از خط استوا، طول جغرافیایی نقاط محور˚90 غرب و شرق دو نقطه‌ای که دایره عظیمه از خط استوا عبور می‌کند؛ می‌باشد.
دوایر عظیمه که از شمال و جنوب در امتداد خط نصف‌النهار طول جغرافیایی ادامه می‌یابند نقاط محورشان روی خط استوا،˚90 طول جغرافیایی غرب و شرق نقاط را دارند که دایره خط نصف‌النهار از خط استوا و˚90 عرض جغرافیایی از قطب‌ها عبور می‌کند که دایره خط نصف‌النهار به ماکزیمم عرض جغرافیایی آنها می‌رسد. فاصله از نقاط محور به هر نقطه در مسیر یک دایره خط نصف‌النهار یک چهارم محیط زمین است، اما˚90 طول جغرافیایی از نقاط محور به نقطه‌ای که دایره خط نصف‌النهار از خط استوا عبور می‌کند 6255 مایل است، در حالیکه˚90 عرض جغرافیایی از نقطه محور به ماکزیمم عرض جغرافیایی دایره خط نصف‌النهار در قطب‌ها 6215 مایل است. دلیل این است محیط قطب از زمین 24860 مایل است، در حالیکه محیط استوایی 24901 مایل است، با توجه به برآمدگی زمین در استوا و مسطحی زمین در قطبین.
سیستم مدرن محاسبه درجات عرض جغرافیایی از استوا به قطبین ما بر اساس تغییر زوایای شمال-جنوب در امتداد سطح زمین است. به عنوان یک نتیجه، درجات عرض جغرافیایی در قطبین کمی طولانی‌تر هستند، جایی که زمین مسطح‌تر است، و کمی کوتاهتر از برآمدگی خط استوا است. برای دوایر عظیمه به غیر از دوایر خط نصف‌النهار، فاصله شمال-جنوب از نقاط محور به دوایر عظیمه در یک مسیر از قطب عبور می‌کند، درحالیکه از خط استوا در مسیر دیگر عبور می‌کند. به عنوان یک نتیجه، عرض جغرافیایی نقاط محور باید کمی برای جبران فاصله طولانی‌تر از درجات عرض جغرافیایی در قطبین و فاصله کوتاه‌تر درجات عرض جغرافیایی در خط استوا تنظیم شود.
دو نقطه محوری برای دایره عظیمه مصور در بالا در ‘53˚59عرض جغرافیایی شمالی و ’36˚138 طول جغرافیایی غربی و’53˚59 عرض جغرافیایی جنوبی و’24˚41 طول جغرافیایی غربی قرار دارند. نقطه محور شمالی در گوشه شمال‌غربی بریتیش کلمبیا کانادایی روی خط راس یخ تقریبا 6800 بالاتر از سطح دریا است. محیط این دایره عظیمه 24892 مایل است. این کمی کمتر از محیط استوایی زمین، اما نزدیکتر به محیط استوایی از محیط قطبی است زیرا ماکزیمم عرض جغرافیایی دایره عظیمه نزدیکتر به استوا است است تا قطبین، و چون بیشترین این کاهش محیط قطبی ناشی از مسطحی زمین نزدیک قطبین است.
جدول زیر فاصله هر سایت از دایره عظیمه و فاصله هر سایت از نقطه محور شمالی را فهرست می‌کند. تغییرات جزئی در فاصله از نقاط محور به دوایر عظیمه بسته به اینکه آیا مسیر از نقاط محور به موقعیت‌های متفاوت در طول دایره عظیمه‌ای که از خط استوا یا نواحی قطبی عبور می‌کند؛ وجود دارد. میانگین فاصله از نقطه محور به دایره عظیمه 6218 مایل است.

Latitude Longitude To Great Circle: To Axis Point:
Giza 29° 59′ N 31° 09′ E 0 miles 6.219 miles
Siwa 29° 14′ N 25° 31′ E 10 miles 6,231 miles
Tassili n’Ajjer 26° 32′ N 9° 50′ E 0 miles 6,218 miles
Paratoari 12° 48′ S 71° 25′ W 0 miles 6,219 miles
Ollantaytambo 13° 15′ S 72° 16′ W 0 miles 6,220 miles
Machupicchu 13° 06′ S 72° 35′ W 15 miles 6,206 miles
Nazca 14° 42′ S 75° 06′ W 0 miles 6,221 miles
Easter Island 27° 06′ S 109° 20′ W 0 miles 6,221 miles
Aneityum Island 20° 10′ S 169° 48′ E 8 miles 6,230 miles
Preah Vihear 14° 24′ N 104° 40′ E 25 miles 6,241 miles
Sukhothai 17° 01′ N 99° 42′ E 5 miles 6,226 miles
Pyay 19° 15′ N 95° 05′ E 5 miles 6,213 miles
Khajuraho 24° 51′ N 79° 56′ E 12 miles 6,206 miles
Mohenjo Daro 27° 15′ N 68° 17′ E 20 miles 6,243 miles
Persepolis 29° 56′ N 52° 55′ E 5 miles 6,215 miles
Ur 30° 57′ N 46° 07′ E 40 miles 6,173 miles
Petra 30° 19′ N 35° 28′ E 6 miles 6,213 miles

سایت‌های فهرست شده‌ی بالا در حالت ساعتگرد از جیزه روی طرح سمتی برابر زیر نشان داده شده‌اند. طرح روی نقاط محور در جنوب شرقی آلاسکا متمرکز شده است. فاصله به هر موقعیت از مرکز یک طرح سمتی برابر به صورت مساوی مدرج شده است. چون تمامی این سایت‌ها روی تراز دایره عظیمه به طور مساوی از نقاط محور در یک چهارم محیط زمین فاصله دارند، ترازها یک نیم راه دایره کامل بین مرکز و لبه بیرونی طرح تشکیل می‌دهد.

 

 

با تشکر فراوان از شمیم عزیز و  همیاران گرامی.

کانال تلگرام دنیای اسرار آمیز

https://telegram.me/blogufolove

منبع:

http://home.hiwaay.net/~jalison/index.html

هر گونه بهره برداری از این مطلب با ذکر منبع با آدرس www.ufolove.wordpress.com    مجاز می باشد.

صفحه فیسبوک دنیای اسرارآمیز

http://www.facebook.com/BLOG.UFOLOVE

این موبایل را ۸۰۰ سال قبل موجودات فضایی در زمین جاگذاشته‌اند؟

طرفداران فرضیه وجود موجودات فضایی یا بیگانه در آخرین مورد از کشف یک گوشی موبایل متعلق به ۸۰۰ سال قبل در اتریش خبر داده‌اند. آنها مدعی هستند که موجودات فضایی این گوشی را در زمین جا گذاشته‌اند.
 

در تصاویری که در فضای مجازی منتشر شده وسیله‌ای شبیه گوشی‌های قدیمی نوکیا یا اریکسون دیده می‌شود که دکمه‌های آن با زبانی شبیه زبان سومری نوشته شده‌اند. گروه‌های منتشر کننده این خبر می‌گویند این گوشی به تازگی در حفاری باستان‌شناسان در اتریش پیدا شده است و قدمتی بیشتر از ۸۰۰ سال دارد. به خاطر نبود اطلاعات موثق در این رابطه اما این مسئله یک دروغ و خبر ساختگی از سوی مخالفان خوانده شده است. 

گروه‌های حامی این نظریه اما می‌گویند  این وسیله که شباهت بسیاری به گوشی تلفن همراه دارد در حفاری‌های اطراف شهر سالزبورگ کشف شده اما باستان‌شناسان حقایق در رابطه با آن را مخفی کرده‌اند. 

کانال تلگرام دنیای اسرار آمیز

https://telegram.me/blogufolove

تنها مردی که تاکنون به یک بشقاب پرنده شلیک کرده است.

تنها مردی که تاکنون به یک بشقاب پرنده شلیک کرده است.
(ترجمه: حمیدرضا مزده، مهندس هوا – فضا)
سی و پنج سال پیش، خلبان جت جنگنده اُسکار سانتا ماریا هواِرتا یک روبرویی واقعی با یک بشقاب پرنده داشت. طی این حادثه او تلاش کرد یک شیء پرندۀ اسرارآمیز را که به شکل یک لامپ بود سرنگون سازد. تا امروز این پرونده تنها مورد مستند در رابطه با یک هواپیمای نظامی است که به یک بشقاب پرنده شلیک کرده است.


اوایل بامداد 11 آوریل سال 1980 بود، و ستوان یکم 23 ساله از نیروی هوایی پرو به همراه 1880 تن از پرسنل ارتش و افراد غیرنظامی در پایگاه نیروی هوایی لاهویا در 1000 کیلومتری جنوب پایتخت پرو آمادۀ تمرینات روزانه می شد.
به ستوان هوارتا، خلبانی با هشت سال تجربه که از سن 19 سالگی برای انجام مأموریتهای جنگی پرواز می کرد، دستور داده شد تا با جنگندۀ سوخوی 22 بلند شود و شیء عجیب نقره ای رنگی را که در نزدیکی پایان خط پرواز فرودگاه به صورت معلق روی هوا رویت شده بود ره گیری کند.
شیء پنج کیلومتر فاصله داشت و در حدود 600 فوت برفراز زمین به صورت معلق روی هوا مانده بود و به هیچ پیام ارتباطی پاسخ نمی داد.
سرهنگِ اکنون بازنشسته در مقاله ای به نام «بشقابهای پرنده: ژنرالها، خلبانان، و مقامات دولتی لب به سخن می گشایند» می گوید: این «بالون» در منطقۀ ممنوعۀ نظامی بود، مجوزِ بودن در آنجا را نداشت، و امنیت ملی را به طور جدی به چالش می طلبید.

At 23, then-Lt. Huerta managed to fire on — and hit — a UFO.
سرهنگ هوارتا یکی از بسیاری پژوهشگران، افسران سابق نظامی و سایرین بود که در یک رخداد خبری در کلوپ ملی خبرنگاران در واشینگتن در سال 2013 شواهد مستحکمی را به منظور اعمال فشار روی دولت آمریکا ارائه نمودند، تا پرونده های خود را پیرامون برخورد با بشقابهای پرنده بگشایند.
او نوشت: «آن باید پایین می آمد. لاهویا یکی از پایگاهها در آمریکای جنوبی بود که دارای ابزار جنگی ساختۀ زمان شوروی سابق بود، و ما نگران جاسوسی بودیم.»
سرهنگ هوارتا بعد از این که با جت خود از زمین بلند شد تا ارتفاع 2500 متری اوج گرفت تا به بشقاب پرنده حمله کند. او می نویسد: «من به فاصلۀ لازم رسیدم و شصت و چهار گلولۀ 30 میلیمتری به سمت آن شلیک کردم. گلوله ها یک دیوار آتش مخروطی شکل ایجاد کردند که معمولاً هر چه را که در سر راه آنها قرار داشت نابود می کردند. فقط یکی از آن گلوله ها می توانست یک اتوموبیل را منهدم سازد، اما آنها هیچ تأثیری روی شیء ناشناخته نداشتند. من فکر کردم که بالون شکافته خواهد شد و گازهای آن به بیرون فوران خواهد کرد. اما هیچ اتفاقی نیفتاد. به نظر می رسید که گلوله های بسیار بزرگ جذب بالون می شدند، و آن اصلاً آسیبی ندید.»

A diagram showing the encounter with the object.
سپس شیء با سرعت رو به بالا به آسمان جهش کرد و از پایگاه دور شد. سپس سرهنگ هوارتا (برای افزایش سرعت) پس سوز هواپیمای خود را روشن کرد و در فاصلۀ 500 متری شیء را تعقیب نمود. بعد از این که آنها به شهر کامانا به فاصلۀ 84 کیلومتری پایگاه رسیدند، شیء به ناگهان در هوا متوقف گردید و او را ناچار ساخت از کنار آن عبور کند.
سرهنگ هوارتا با چرخش به راست تلاش کرد خود را در موقعیتی قرار دهد که بتواند بار دیگر شلیک کند. او می نویسد: «من شروع کردم به آن نزدیک شوم تا این که شیء در معرض دید کامل من قرار گرفت. من سیستم شلیک را روی هدف قفل کردم و آمادۀ شلیک شدم. اما درست در همان لحظه شیء به سرعت به بالا صعود کرد و از حمله گریخت. من زیر آن ماندم. آن شیء حمله را در هم شکست.»

A rough diagram of the object.
او همین مانور را دو بار دیگر تکرار نمود و هر بار شیء پیش از آن که او بتواند شلیک کند با جهش به سمت بالا گریخت.
تا این هنگام شیء به ارتفاع 14،000 متری از سطح زمین رسیده بود. سرهنگ هوارتا تصمیم گرفت تلاش کند از بالا حمله کند تا شیء نتواند از تیررس او بگریزد، اما شیء سایه وار تا ارتفاع 19،200 متری بالا رفت. این ارتفاع بسیار بالاتر از سقف پرواز هواپیمای او بود.
سوخت هواپیمای او رو به کاهش بود، و او متوجه شد که نمی تواند به حمله ادامه دهد، لذا تصمیم گرفت به شیء نزدیک شود تا بهتر آن را ببیند. وقتی به فاصلۀ 100 متری از شیء رسید متوجه شد آن شیء چیست. او می نویسد: «من با دیدن شیء حیرت زده شدم و متوجه شدم که آن شیء اصلاً بالون نیست. این شی ای بود که 10 متر قطر داشت و یک برآمدگی کروی براق در بالا داشت که به رنگ کِرِم بود، درست شبیه نیمۀ بالایی یک لامپ.»

“It had no visible propulsion system.”
«پایین آن یک پایۀ عریض دایره ای شکل به رنگ نقره ای داشت، و به نظر فلزی می رسید. آن فاقد تمامی اجزای یک هواپیمای معمولی بود. بال، سیستم رانش موتوری، اگزوز، پنجره، آنتن و غیره نداشت. آن یک سیستم قابل رویت رانش نداشت.
«در آن لحظه من متوجه شدم که این شیء یک وسیلۀ جاسوسی نیست، بلکه یک بشقاب پرنده است، چیزی کاملاً ناشناخته. سوخت من تقریباً تمام شده بود، لذا من نتوانستم حمله کنم یا با هواپیمای خود مانوری انجام دهم. به ناگاه من ترسیدم. پیش خود فکر کردم کارم تمام است.»

سرهنگ هوارتا در هوا دور زد و به دلیل فقدان سوخت هواپیما را به سمت پایین سُر داد. «من شروع به انجام حرکت زیگ زاگ نمودم تا هدف قرار دادن هواپیمای من دشوارتر باشد. من همیشه یک چشم به آینه های عقب نما داشتم و امیدوار بودم که مرا تعقیب نکند.»
بعد از این که او فرود آمد شیء تا دو ساعت دیگر در همان مکان باقی ماند و «برای هر کس که در پایگاه بود قابل رویت بود، ضمن این که نور خورشید را نیز منعکس می کرد.»
سرهنگ هوارتا می گوید هواپیما توسط هر کس که در پایگاه بود دیده شد، و بسیاری از آنها ملزم بودند گزارش مشاهدات خود را بدهند. در ژوئن 1980 مدرکی از سوی وزارت دفاع آمریکا با عنوان «بشقاب پرنده ای در پرو رویت شد» این رخداد را توصیف می کند و می گوید منشاء شیء ناشناخته است.
رخداد مشابهی در سال 1976 در ایران به وقوع پیوست. در آن هنگام ژنرال نیروی هوایی پرویز جعفری تلاش کرد به یک بشقاب پرنده شلیک کند اما متوجه شد که تمامی دستگاههای او از کار افتاده اند. سرهنگ هوارتا می نویسد: «دستگاههای من مکانیکی بودند، و شاید به این دلیل بود که نتوانستم بشقاب پرنده را سرنگون سازم. شیء در آخرین دقیقه به سوی دیگر جهش نمود.»
«من خود را در موقعیت منحصر به فردی می یابم، حداقل برای آن لحظه، و تا جایی که من می دانم، من تنها خلبان نظامی در دنیا هستم که در واقع به سمت یک بشقاب پرنده شلیک نمودم و من به هدف زدم. فکر کردن به این موضوع هنوز لرزه بر اندام من می اندازد.»

کانال تلگرام دنیای اسرار آمیز

https://telegram.me/blogufolove

http://www.news.com.au/finance/work/leaders/the-only-man-to-ever-shoot-at-a-ufo/news-story/8fdf6eddbe5363fb5823f1625a7713f5

 

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: