چشمان ابولهول (قسمت 1)


دو کتاب نایاب از فون دانیکن توسط دوستان عزیزمان تایپ و ارسال شد که در روزهای آینده در سایت قرار داده میشود. با تشکر از رامین عزیز و باستان شناس عزیز .

چشمان ابولهول

چشمان ابوالهول

نویسنده : اریش فون دنیکن

مترجم  : جواد سید اشرف

چاپ اول – تابستان 1375

تیراژ : 4400 نسخه

حروفچینی : موسسه فرهنگی امید

لیتو گرافی : گلسرخ

چاپ : قیام       تاریخ پایان تایپ : 27- 5 – 1391

انتشارات آویژه – بهار شما لی، شهید کارگر35، کد پستی : 15637 – تلفن : 7500291

نشر آویژه

 تایپ کامپیوتری: باستانشناس

فهرست کتاب

فصل اول : قبرستان حیوانات و گورهای خالی                  3   –  5 

 

اگوست ماریت بانی باستانشناسی مدرن در مصر                  5    –  7

اجساد مومیایی شده گاوهای مقدس کجاست                          12  –  12

مومیایی های ناقص و مثله شده                                         18  –  16

روایات متناقض                                                            24  –  21

هرمی کشف می شود                                                      27  –  24

کالبد، کا و با                                                                 33  –  28

مرده هایی که خفته اند                                                     37  –  33

میلیونها جانور مومیایی شده                                             44  –  38

تابوت چوبی برای لاشه عنتر                                           52  –  43

رقص مومیایی ها و جادوی مردگان                                  57  –  46

تکنولوژی ژنتیکی و حیوانات دورگه                                 64  –  52

مانه تو و اوزه بیوس – دو شاهد عینی                                67  –  55

هزاران موجود دورگه                                                    70  –  58

یک مدل برای نگارش داستانی تخیلی                         81  –  64

حیوانات بدلی در گورهای عوضی                                    86  –  68

معمای عنتر نوزاد                                                         89  –  71

 

فصل دوم : لابیرنت گمشده                                           93  –  75

 

تغییر عقیده                                                                   97   –  77

هردوت کیست؟                                                             99   –  79

بزرگتر از اهرام                                                            101 –  81

معجزه اندر معجزه                                                         104 –  84

اختلاف نظر بر سر هردوت                                             107 –  86

گزارشهای شهود عینی                                                    109 –  88

باستان شناس سرزنده                                                      116 –  94

هیات اعزامی کشور پادشاهی پروس در مصر چه پیدا کرد     120 –  97

باستان شناسان علیه مورخین                                            125 –  101

قضیه ای پر از تضاد و تناقض                                         127 –  103

دریاچه ای خشک می شود                                               131 –  106

بازدید از محل                                                               134 –  110

مشتی پاره سنگ بجای لابیرنت                                 141 –  115

معمای سردرگم                                                             143 –  117

آیا مورخین عهد باستان دروغ گفته اند                                145 –  119

شانس آخر                                                                    149 –  122

 

فصل سوم : عجیبه بی نام                                                     151 –  124

 

واحد متر چگونه بوجود آمد                                              155 –  126

آقای تصادف همه جا حاضر است!                                    157 –  128

سکوت بزرگ                                                               161 –  132

هرم سازی بدون استفاده از چوب؟                                     165 –  135

شتاب بیش از حد                                                           170 –  139

شهود عینی چه می گویند؟                                               172 –  141

افسانه هزار و یک شب؟                                                  176 –  145

آلاکنگ اتریشی                                                             180 –  147

غوطه ور کردن و بالا بردن                                             182 –  149

بتونی که هزاران سال دوام دارد                                        186 –  153

اهرام در مه                                                                  190 –  156

تابوتی که سر جای خود قرار ندارد                                    193 –  159

شهرت طلبی و گمنامی – دو خصیصه که نافی یکدیگرند       197 –  163

پاپیروس با قدمتی چندین هزار ساله                                   199 –  165

دیوارهای پر از کتیبه                                                      201 –  167

تکنولوژی فضایی و اسباب بازی کودکان                            204 –  170

اختراع یا تقلید؟                                                             206 –  172

فضانوردان در مصر باستان؟                                           211 –  175

منطق بی منطق!                                                           213 –  177

روشنایی مرموز                                                            216 –  180

توماس ادیسون اولین نفر نبود                                           220 –  182

روشنایی برای فراعنه                                                     221 –  183

اثر ویژه هرم                                                                227 –  186

گواهی شماره 93304 اداره ثبت اختراعات کشور چکسلواکی    229 –  188

توضیحاتی در مورد یک پدیده غیر قابل درک                      231 –  190

نکته آخر                                                                      236 –  194

 

فصل چهارم : چشمان ابوالهول                                          237 –  195

 

مقبره ای در صخره                                                        239 –  196

چگونه می توان هرم را فتح کرد                                       242 –  199

تناقضها و تضادها                                                         244 –  201

کشفیات هیجان انگیز اعراب                                            249 –  204

راهروها و اتاقهای جدید                                                  253 –  208

حقه بازی و سوء استفاده از نام خئوپس                               257 –  212

سازنده هرم کیست؟                                                        263 –  217

قدیمی تر از توفان نوح؟                                                  266 –  219

هردوت و 341 مجسمه                                                   274 –  227

چشم ابوالهول                                                                276 –  229

فرعون گمشده                                                               282 –  233

مرده هایی که خفته اند؟                                                   286 –  237

درباره چگونگی پیدایش اعتقاد به تولد دوباره                       287 –  238

سخن آخر                                                                     292 –  241

 

 

فصل اول

 

قبرستان حیوانات و گورهای خالی

 

ای مصر، ای سرزمین عجایب! از دانش و حکمت تو تنها قصه ای

بجا می ماند که نسلهای آینده آن را افسانه خواهند پنداشت.

 

لوسیوس اپولئیوس lucius apuleius

فیلسوف رومی – قرن دوم میلادی

 

در شصت سالی که از عمر من می گذرد، بارها و بارها به سرزمین نیل سفر کرده ام. در طول این سالهای دراز، همه چیز دگرگون شده است: منظره خیابانها و جاده ها، وسایل حمل و نقل، هوای آلوده شهرها، هتلهای مجلل و ساختمانهای سر به فلک کشیده و …  تنها چیزی که در این زمانه متحول، استوار و پا بر جا مانده، هاله اسرار آمیزی است که شگفتیهای این پهنه تاریخی را در خود پنهان کرده است، جاذبه سحرآمیز و چندین هزار ساله سرزمین مصر، فنا ناپذیر است.

در سال 1954 یعنی هنگامی که نوزده سال بیشتر نداشتم، برای نخستین بار در نزدیکی سکارا و در زیر شنهای داغ صحرا به دیدار مغاکها و مقابر زیرزمینی نائل آمدم. یکی از همشاگردیهایم که اهل مصر بود، همراه با دو نگهبان جلوتر از من حرکت می کردند. همه ما شمع به دست داشتیم، چون در آن زمان هنوز راهروهای زیرزمینی مغاره های گورستان را برق کشی نکرده بودند و جهانگردان هنوز اجازه ورود به تونلها را نداشتند. بوضوح در خاطرم مانده است که یکی از نگهبانان در زیر نور شمع، تابوت سنگی بسیار عظیم و بلندی را به من نشان داد. شمع، سوسوی ضعیفی داشت و پرتو شعله آن بر روی سنگ خارای تابوت می لرزید.

با هیجان پرسیدم : در این تابوت چه چیزی قرار دارد؟

لاشه گاوهای مقدس، مرد جوان! اجساد مومیایی شده گاو.

 

چند قدم آنطرفتر دوباره یک فرو رفتگی بزرگ و عریض در راهروی سرداب دیده می شد و در آن هم یک تابوت سنگی بزرگ قرار داشت که آن را هم ظاهرا برای نگهداری اجساد مومیایی شده گاوهای مقدس ساخته بودند. در دیوار روبرو منظره مشابهی دیده می شد. این سرداب تا چشم کار میکرد پر از تابوتهای غول پیکر سنگی بود. در زیر پای ما قشر ضخیمی از غبار روی زمین نشسته بود که همچون فرشی از مخمل، صدای گامهایمان را می بلعید و نمی گذاشت سکوت حاکم بر دخمه بهم بخورد. از راهروهای جدیدی گذشتیم و طاقچه ها و مغاکهای جدیدی دیدیم. در آنها هم تابوتهای سنگی دیگری قرار داشت. وحشت زده و هراسان بودم، غبار بسیار نرمی که در فضا پراکنده بود، حلقوم مرا آزار می داد. حتی نسیمی هم نمی وزید و هوای سرداب مانده و سنگین بود. تمام تابوتها را باز کرده بودند و درپوش سنگین آنها که از سنگ خارا بود به صورت مورب روی بدنه تابوت قرار داشت. دلم می خواست یکی از گاوهای مومیایی شده را به چشم ببینم. از نگهبانان و نیز از دوست همکلاسی ام کمک خواستم. به کمک آنها خود را از دیوار یکی از تابوتها بالا کشیدم، به شکم روی لبه فوقانی آن خوابیدم و با شمع درون تابوت را روشن کردم.

داخل تابوت کاملا پاکیزه و کاملا خالی بود! برای کسب اطمینان، از چهار تابوت دیگر هم بالا رفتم، اما نتیجه در هر چهار مورد همان بود که گفتم. بر سر گاوهای مومیایی شده چه آمده بود؟ آیا دزدان به طمع یافتن غنیمت، لاشه سنگین حیوانات را از تابوت خارج کرده بودند؟ یا اینکه مامورین و باستان شناسان این مومیایی های مقدس را به موزه ها انتقال داده بودند؟ و یا – آنطور که حس ششمم به من تلقین می کرد – واقعیت چیز دیگری بود و اصولا هرگز کسی جسد مومیایی شده گاوی را در این تابوتهای سنگی قرار نداده بود؟

اکنون، پس از سی و پنج سال دوباره به سردابهای زیرزمینی سکارا آمده ام. اکنون همه جای غار غرق در نور لامپهای الکتریکی است و توریستها دسته دسته از راهروهای سرداب می گذرند. در اینجا و آنجا صدای اوه! و وای! سیاحان حیرت زده که با دیدن تابوتهای عظیم سنگی به شگفت آمده اند، به گوش می رسد و گاه و بیگاه صدای راهنمای توریستها شنیده می شود که با لحنی مطمئن برای سیاحان توضیح می دهد در دوران مصر باستان در هر یک از این تابوتهای سنگی، جسد مومیایی شده یک گاو مقدس – یعنی گاو نر اپیس apis – قرار داشته است.

و من، با وجودی که طی سالها مطالعه و تحقیق به کنه مطلب پی برده ام، قصد مخالفت با این راهنما را – که یک اشتباه رایج را تکرار می کند – ندارم. اما واقعیت چیز دیگری است. واقعیت این است که هرگز کسی حتی یک جسد مومیایی شده گاو در این تابوتهای سنگی پیدا نکرده است.

 

اگوست ماریت بانی باستان شناسی مدرن در مصر

 

پاریس، 1850 – اگوست ماریت دانشمند 28 ساله فرانسوی در موزه لوور به عنوان عضو هیات علمی مشغول به کار بود. این مرد کوچک اندام و عبوس که زبان بسیار تندی داشت، در عرض هفت سال گذشته تمام همّ و وقت خود را صرف فرا گرفتن دانش شناخت از مصر باستان نموده بود. به زبانهای فرانسه، انگلیسی و عربی کاملا مسلط بود، خط هیروگلیف را به راحتی می خواند و با نیرویی مافوق طبیعی به ترجمه متون متعلق به مصر باستان مشغول بود.

فرانسویان متوجه شده بودند که رقیب قدیمی و کهنه کار آنها در عرصه باستان شناسی، یعنی انگلیسیها، در کشور مصر به خرید و جمع آوری کتیبه ها و متون قدیمی پرداخته اند. طبیعتا فرانسه نمی توانست نسبت به این مسئله بی تفاوت باشد. آکادمی علوم پاریس تصمیم گرفت اگوست ماریت را برای انجام تحقیقات و کشفیات به مصر بفرستد. برای ماریت، بودجه ای معادل شش هزار فرانک تعیین شد. مقرر گردید که ماریت حتی الامکان بهترین و پر ارزشترین پاپیروس های مصری را از دست انگلیسی ها بقاپد و برای موزه لوور خریداری کند.

 

1- Auguste Mariette       2- Hieroglyphe       3- Papyrus

 اگوست ماریت روز دوم اکتبر 1850 وارد قاهره شد و فردای همان روز به دیدار اسقف اعظم کلیسای قبطی مصر رفت. ماریت امیدوار بود بتواند از طریق صومعه های قبطی – که از قدیم الایام به جمع آوری آثار باستانی مصر پرداخته بودند – به پاپیروسهای مصر باستان دسترسی پیدا کند. ماریت هنگام بازدید از بازار عتیقه فروشان قاهره متوجه نکته جالبی شد: تمام عتیقه فروشی های این بازار ابوالهول های کوچک و بزرگی در اختیار داشتند و در معرض فروش قرار می دادند که اصالت همه آنها مُحرَز بود و جملگی از اطراف سکارا بدست آمده بود. این موضوع ماریت را به فکر وا داشت. در روز 17 اکتبر، اسقف اعظم کلیسای قبطی مصر به ماریت اطلاع داد که تصمیم گیری در مورد وا گذاری پاپیروسهای باستانی به موزه لوور به وقت زیادی نیاز دارد و به درازا خواهد کشید. ماریت که فردی عجول و کم حوصله بود، از این پاسخ سربالا ناراحت شد و در حالی که غرق در افکار دور و درازی بود به ارگ مرتفع قاهره رفت و روی پله ای نشست.

شهر قاهره، پوشیده در مه شبانگاهی مانند دریایی در زیر پایش گسترده شده بود. ماریت بعدها نوشت: مناره های سیصد مسجد، مانند دکلهای یک ناوگان مغروق از میان دریای مه سر برآورده بود. در سمت باختر، اهرام ثلاثه غرق در انوار طلایی خورشید مغرب سر به آسمان می سایید. این منظره چشم هر بیننده ای را خیره میکرد. صحنه چنان رویایی و پر عظمت بود که مرا بی اختیار اسیر خود نمود. من گرفتار جاذبه سحرآمیز آن منظره شدم… رویای زندگی من به حقیقت پیوسته بود. کمی آنطرفتر از جایی که ایستاده بودم، دنیایی پر از قبور باستانی، سنگ گور، کتیبه و مجسمه قرار داشت، و خدا می دانست که در این صحنه هنوز هم چه اسراری نهفته بود. در فردای آن روز دو یا سه قاطر برای حمل اثاثیه و یکی دو الاغ برای خودم کرایه کردم. برای سکونت خود خیمه ای خریدم و چند جعبه وسایل ضروری برای سفر به کویر هم فراهم آوردم. در روز بیستم اکتبر 1850، چادر خود را در پای هرم بزرگ برپا کردم…

 

1- Pyramid     2- Saqqara      3- Sphinx       4- Louvre

هفت روز که از اقامت ماریت در پای اهرام ثلاثه گذشت، از هیاهو و رفت و آمدی که در آن منطقه وجود داشت به تنگ آمد. کاروان کوچک خود را به راه انداخت، نصف روز به سمت جنوب راند و چادر خود را در سکارا و در میان باقیمانده دیوارها و ستونهای باستانی برافراشت. علامت مشخصه سکارای امروز، یعنی هرم پله ای فرعون جوسر (2630 تا 2611 قبل از میلاد) در آن زمان هنوز کشف نشده و در زیر خروارها خاک مدفون بود. ماریت که نمی توانست بیکار بنشیند، با همان وسایل و ابزار ابتدایی که همراه برده بود، در اطراف به جستجو و حفر زمین پرداخت و خیلی زود به سر یک ابوالهول برخورد کرد. بلافاصله به یاد ابوالهول هایی افتاد که به وفور در عتیقه فروشی های قاهره وجود داشت و همگی متعلق به خاک سکارا بود. چند متر آنطرفتر پایش به یک لوحه سنگی گیر کرد که بر روی آن هیروگلیف اپیس قابل تشخیص بود.

این کشف، دانشمند 28 ساله فرانسوی را به وجد آورد. مسلم بود که دیگران هم قبل از او سر ابوالهول و لوحه سنگی را دیده بودند، ولی ظاهرا هیچ یک از آنها نتوانسته بود به رابطه ای که میان این دو شی وجود داشت، پی ببرد. ماریت به یاد نوشته های مورخین و سیاحان بزرگ دنیای کهن مانند هردوت، دیودور سیسیلی و استرابون افتاد که همگی در مورد آیین مرموز و اسرارآمیز پرستش گاوهای اپیس در مصر باستان قلم فرسایی کرده بودند. استرابون (63 قبل از میلاد تا 26 بعد از میلاد) در فصل اول کتاب خود به نام توصیف جهان می نویسد:

ممفیس پایتخت پادشاهان مصری نیز در این نزدیکی است، چون فاصله آن تا دلتای نیل چیزی در حدود سه شوئین ( 648/16 کیلومتر) است. در این شهر، همانطور که قبلا هم نوشتم، برای گاو نر اپیس – که مصریان آن را یکی از خدایان خود می دانند – معبد بزرگی ساخته اند. در همین محل یک معبد هم برای سراپیس وجود دارد که آن را در جایی پر از شن و خاک ساخته اند. در اینجا باد، شنهای روان را جابجا می کند، به طوری که بعضی از ابوالهول ها تا فرق سر و بعضی هم تا نیمه در زیر تپه های شنی فرو رفته اند…

 

1- Herodot  2- Diodor von sizilien  3- Strabon  4- Serapis

در اینجا سخن از ابوالهول هایی به میان آمده بود که تا فرق سر در زیر شن فرو رفته اند، در اینجا به ممفیس، به گاو اپیس و به معبد سراپیس اشاره شده بود – ماریت فهمید که بهترین نقطه را برای حفاری انتخاب کرده است! او در کتاب دیودور سیسیلی که در قرن اول قبل از میلاد زندگی می کرد و مولف یک اثر چهل جلدی تحت عنوان کتابخانه تاریخی می باشد، خوانده بود:

البته در اینجا نیازی نیست که مطلب مربوط به گاو مقدس مصری ها را – که آن را اپیس می گویند – دوباره تکرار کنم. هنگامی که این گاو می میرد، با شکوه و جلال خارق العاده ای به خاک سپرده می شود…

تدفین پر شکوه گاو مقدس؟ تا آن روز هیچ کس در مصر قبر یک گاو مقدس را پیدا نکرده بود. ماریت ماموریتی را که همکارانش در لوور پاریس به او محول کرده بودند، از یاد برد، اسقف مسیحیان قبطی و پاپیروسهایی را که قرار بود از آنها کپی بردارد، فراموش کرد. تب حفاری و کشف ناشناخته ها او را در بر گرفت. بدون تصمیم قبلی و خیلی سریع سی کارگر محلی استخدام کرد، به هر یک از آنها بیلی داد و دستور داد تپه های شنی کوچکی را که هر چند متر، یکی از آنها از پهنه کویر سر برآورده بود خاکبرداری کنند. کارگران ماریت، ابوالهول پشت ابوالهول از زیر خاک بیرون کشیدند: هر شش متر یک مجسمه! خیابان عریض و بزرگی که در دو سوی آن جمعا 134 مجسمه ابوالهول به نگهبانی مشغول بود، پدیدار گردید. استرابون پیر حقیقت را نوشته بود!

ماریت در خرابه های معبد کوچکی که در همان حوالی قرار داشت، چند لوحه سنگی پیدا کرد. بر روی این لوحه ها تصویر فرعون نکتانبوی دوم (360 تا 342 قبل از میلاد) دیده می شد که مراسم وقف معبد به خدایگان اپیس را به جا می آورد. اکنون دیگر ماریت کاملا مطمئن بود و می دانست که قبور گاوهای مقدسی که به نوشته دیودور با شکوه فراوان به خاک سپرده می شدند در همان نزدیکی قرار دارد.

 

1- Pharaoh      2- Nektanebo II

ماریت هفته های بعد را با تمام قوا به حفاری و جستجو پرداخت و پشت سر هم به یافته های جدیدی دست پیدا کرد. کارگران او دهها مجسمه شاهین، انواع رب النوع و پلنگ را از زیر شنها بیرون آوردند. تیم او در یک معبد کوچک، مجسمه یک گاو اپیس را که از سنگ آهک ساخته شده بود، از زیر خاک بیرون آورد. این مجسمه گاو نر در میان زنان ساکن روستاهای اطراف، واکنش غیر مترقبه و عجیبی به وجود آورد. یک روز ظهر، ماریت 15 دختر و زن روستایی مصری را در محل نگهداری مجسمه گاو غافلگیر کرد. آنها یکی پس از دیگری از مجسمه بالا رفته و چند لحظه ای از پشت مجسمه سواری می گرفتند. افراد محلی به ماریت گفتند که بنابر یک اعتقاد قدیمی، انجام این مراسم، بهترین و مطمئن ترین وسیله برای رفع نازایی و مبارزه با نداشتن اجاق روشن است!

ماریت در جستجو برای یافتن ورودی قبرستان گاوهای مقدس، صدها مجسمه کوچک و انواع اشیایی که به عنوان طلسم و جادو مورد استفاده قرار گرفته بودند، پیدا کرد. در قاهره شایع شد که این باستان شناس عصبی مزاج فرانسوی، مجسمه های طلایی را از زیر خاک بیرون می کشد و پنهانی به فرانسه می فرستد. از طرف دولت مصر یک فوج سرباز شتر سوار به سکارا گسیل شد و نماینده دولت، ادامه حفاری را ممنوع نمود.

فریاد ماریت به آسمان بلند شد، داد و بیداد کرد، ناسزا گفت – و با مامورین به مذاکره پرداخت. حامیان او در پاریس که از گزارشها و اشیاء قیمتی که ماریت برای آنها فرستاده بود شدیدا به وجد آمده بودند، سی هزار فرانک دیگر برای ادامه کار حفاری اختصاص دادند و از آن هم مهمتر، از کانالهای دیپلماتیک و سیاسی، دولت مصر را تحت فشار قرار داده و قاهره را وادار به صدور مجوز حفاری کردند. ماریت در روز 30 ژوئن 1851 کار حفاری را دوباره آغاز کرد. وی این بار چنان بی صبر و عصبی بود که برای کندن سنگهای بزرگ از دینامیت هم استفاده کرد و در لحظه انفجار به آزمایشهای لرزه نگاری پرداخت و بازتاب امواج انفجار را بدقت مورد بررسی قرار داد.

ادامه دارد..

Advertisements

Posted on اکتبر 28, 2013, in چشمان ابوالهول. Bookmark the permalink. 10 دیدگاه.

  1. عالی بود ، منتظر قسمتهای بعدی هستیم .با تشکر از رامین عزیز.

  2. سلام.عزیزم زحمت کشیدین ولی تو اینترنت واسه دانلود هستش.

  3. پاینده باشی

  4. بسیار عالی واقعا زحمت کشیدند دست مریزاد میدانم خیلی وقت گذاشتید برای تایپ این کتاب ارزشمند خسته نباشید جناب تایپیست

  5. بسیار عالی بود.تشکر

  6. ممنون خیلی زحمت کشیدید

  7. خیلی خیلی عالی بود کاش ادامشو زودتر قرار میدادید

    • کتابش برای دانلود موجوده منتهی ما مطلب به مطلب میگذاریم که دوستان مطالعه کنند.میتونید کتاب را از اینترنت دانلود کنید.

  8. با سلام
    چند خطی در مورد ابوالهول

    ابوالهول (یا اسفنکس یا اسفینکس‏ و یا اسفیگس)‏ ابولهول عربی شده آپولو است. آپولو،درافسانه های کهن جوانترین فرزند زئوس و برادر دوقلوی آرتمیس بود. او خدای آفتاب و زیبایی، شعر و موسیقی، نور،پیشگویی و پزشکی، است آپولو همچنین نماد همجنسگرائی است مجسمه ابوالهول دارای رازهای فراوانی است.گمان می رود که عمر این مجسمه دست کم 5000 سال باشداما برخی معتقدند که عمر آن از اهرام نیز بیشتر است .معبد کوچکی در میان پنجه های ابوالهول ساخته شده که می تواند پاسخگوی برخی از رازهای آن باشد . در این اطاقک کتیبه هایی متعلق به دو تن از پادشاهان قدیم مصر یافته شده .در این کتیبه ها نوشته شده که ابوالهول نشان دهنده ی یکی از تصاویر خدای آفتاب (هارماخیس) است .در این کتیبه همچنین نوشته شده که هدف از قرار دادن این هیولای بزرگ پاسداری از گورستان های اطراف اهرام سه گانه از گزند شیطان است.لیکن کتابخانه مخفی ابوالهول که بر اساس افسانه ها دارای لوح هائی است از تمام علوم شناخته و ناشناخته و کلید همه رموزکائنات است هنوز کشف نشده.طبق افسانه ها این کشف به دست شخصی عالم و توانا از سوی خدایایان انجام خواهد شد در روم و یونان اسفنکس را به‌شکل شیری نقش می‌کردند که سر او به‌صورت سر دختری بود.ابوالهول نام حیوان موهومی است که در مصر و یونان باستان به‌ هیکلهای مختلف مجسم می‌کردند.ابوالهول یک هیولای سنگی است که سری شبیه انسان دارد اما اندامش شبیه شیری است که بر زمین نشسته و پنجه هایش را جلو گذاشته است .تراش اندام این مجسمه بطور ناهموار صورت گرفته ولی تراش سر سنگی آن به دقت انجام گرفته است. برخی‌ها معتقدند ارتش ناپلئون برای تمرین‌های نظامی خود بینی ابوالهول را نشانه می‌گرفته‌اند اما حقیقت آن است كه 500 سال قبل‌تر از حضور ناپلئون «محمد ثائیم الدهر» از صوفیان متعصب آن عصر اقدام به تحریب بینی ابوالهول كرده است.(مسلمانان متعصب عموما اهل سنت شدیدا» مخالف شبیه سازی و مجسمه سازی انسان و حیوانات هستند و این کار را شرک قلمداد میکنند فلسفه آنها چنین است که میگویند خداوند از گل ..خاک و آب..مجسمه انسان را ساخت و از روح خود در او دمید ولی انسان توانائی جان بخشیدن به مجسمه را ندارد و با این کار رقابت با خدا بنظر آنها در صورتی مجسمه باید ساخت که بتوان به آن جان داد..اگر توانائی اش را داری که خدا هستی اگر نداری که هیچ حق چنین کاری را نداری ..اگر خاطرتان باشد مردان طالبان مجسمه های چند هزار ساله غول پیکر اثر باستانی در استان بامیان را منهدم کردند). از آنجا که شیر نماد قدرت بشمار میرود علاوه بر مجسمه ی بزرگ ابوالهول که در جیزه است مجسمه های کوچک دیگری شبیه به ابوالهول در نقاط پراکنده مصر بسیار دیده می شوند. با این تفاوت که سر هر کدام از این مجسمه ها به شکل سر یکی از پادشاهان مصر ساخته شده است. «ابوالهول» دارای چشمان مرموزی است و تا به حال کسی نتوانسته معنای نگاه این چشمها را درک و بیان کند . چشمان او با وقار خاصی به افق صحرا خیره مانده است.طی سالیان بسیار قسمتهائی ازتنه این هیکل در زیر ریگ‌ها مدفون و پوشیده‌ بوده است و فقط سینه و سر او خارج از ریگ مشاهده میشد که بعداً از زیر شن خارج شد.
    یونانیان برای «ابوالهول » افسانه ای ساخته می گویند:ابوالهول برفراز سنگی بزرگ زندگی می کرد و برای هر رهگذر ی معمایی طرح می کرد. آنگاه کسی که نمی توانست پاسخ او را گوید به دست او کشته می شد.معمای ابوالهول این بود که می پرسید: (آن چیست که صبحگاهان با چهار پا راه می رود ظهر با دو پا ولی در شامگاه به سه پا حرکت می کند؟)
    تنها کسی که توانست جواب این معما را درست بدهد شخصی به نام اودیپ بود به ابوالهول گفت:مقصود تو از این معما انسان است زیرا او در کودکی که صبح زندگی به شمار می رود روی چهار دست وپا راه می رود .وقتیکه بزرگ شد ایستاده یعنی با دو پا گام بر می دارد . اما در زمان پیری که شامگاه زندگی است از عصا کمک می گیرد و در نتیجه با سه پا حرکت می کند.
    چون پاسخ «اودیپ» صحیح بود ابوالهول از شدت خشم خود را از فراز صخره به زیر افکند و جان از کف بداد.در ایران نیز، ما تصاویر اسفینکس مربوط به زمان هخامنشیان می‌یابیم. البته تفاوتهایی بین اسفینکس ایرانی و مصری وجود دارد. به عنوان مثال چهره‌ی اسفینکس ایرانی چهره‌ی یک مرد هخامنشی است. تفاوت دیگر اسفینکس هخامنشی، بالدار بودن آن است . یعنی علاوه بر سر انسان و بدن شیر، بال‌های عقاب نیز به این نماد ایرانی داده شده است تا کمال در آن به اوج برسد. نمونه ای از
    اسفینکس ایرانی مربوط به زمان داریوش هخامنشی در موزه‌ی لوور فرانسه نگهداری می‌شود باستان‌‌شناسان‌ عقیده دارند صورت ‌ابوالهول‌ از چهره فرعون‌ خفرن‌ پسر خئوپس‌ الگوبرداری‌ شده، فرعون‌ خئوپس‌، مشهورترین‌ فرعون‌ سلسله ‌فراعنه ی ‌ باستان‌ قدیم،‌ بین‌ سال‌های‌۲۷۰۰ تا ۲۲۰۰ قبل‌ از میلاد و از سلسله سوم‌ تا ششم‌ فراعنه‌ی ‌باستان‌ قدیم‌ بوده است؛ با این‌ حال‌ این‌ مجسمه غول‌آسا كه به افتخار او ساخته شده بود را هرگز ندید؛ زیرا قبل‌ از خلق‌ آن‌ درگذشت‌.برخی از باستانشاسان معتقدند که تنه این مجسمه بارها مورد تغییر شکل قرار گرفته زیرا سر آن از سنگ حجاری شده ولی تنه و بدن شیر بنائی خشتی آجری و گلی است ..

    اسفینگس‏ مجسمه ای با بدن شیر و سر انسان مونث را در سراسر دنیا میتوان مشاهده نمود برای دیدن این عکسها به لینک زیر سری بزنید
    http://club.technolife.ir/my/user/4709/photo/album/3779

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: