بایگانی روزانه: آوریل 27, 2012

ساکسی هوامان (معماران غولپیکر یا سازندگان فرازمینی)

ساکسی هوامان  (معماران غولپیکر یا سازندگان فرازمینی)

 

یکی از شگفتیهای باستان شناسی امریکای لاتین, بنای اعجاب انگیز « ساکسی هوامان » میباشد . بنای که هر بیننده ای را به تحسین سازندگان ان وا می دارد . اولین سئوالی که با دیدن ان به ذهن می اید این است که با کدام قدرت و نیرو این سنگهای غولپیکر در کنار یکدیگر قرار گرفته است.؟ این همه زحمت طاقت فرسا برای چه اهدافی بوده است.؟ این سئوالها ابتدایترین پرسشهای است که دوستداران باستان شناسی اسرارامیز از خود میپرسند .

 

 

وزن بعضی از این سنگها به بیش از 300 تن میرسد . اینکه اینکاها با کدام قدرت و تکنولوژی توانسته اند این سنگها را روی هم سوار کنند کسی چیزی نمیداند .

قعله » ساکسی هوامان » در ارتفاع سه هزار متری بر فراز شهر » کوزکو » در  کشور پرو قرار دارد . این بنای حیرت انگیز متعلق به قوم » اینکا » میباشد . من نمیدانم ملاک انتخاب عجایب باستان شناسی چه چیز میباشد یا چه کسانی عجایب هفتگانه جهان را داوری کرده اند , اما دوستداران و علاقه مندان به اینگونه مباحث اگر واقعبینانه به این بنای باستانی بنگرند حتما قبول می کنند که این بنا براحتی میتواند یکی از کاندیدای عجایب باستان شناسی باشد . در اینکه » اینکا » ها این قعله را ساخته اند هیچ شکی وجود ندارد چون استفاده از بلوکهای مکعبی شکل که گوشه های انها صاف گردید مختص این قوم و یکی از ویژگی های شیوه ساختمانی این قوم اسرار امیز در سراسر منطقه تحت نفوذ انهاست . بالاتر از قعله یک دایره عظیم سنگی دیده میشود, میگویند این دایره سنگی در زمانهای قدیم به عنوان تقویم مورد استفاده قرار میگرفت . البته تفسیر دیگری هم وجود دارد.. این دایره سنگی ممکن است پی یک برج بزرگ بوده باشد .

بعضی از باستان شناسان عقیده دارند این دایره سنگی کابرد تقویم را برای اینکاها داشته است . اما پرفسور اریک فن دانکین اعتقاد دارد این دایره باند فرود ارابه های فضایی بوده است . هر چه باشد یا نباشد, اینکه این بناء به دست سرخپوستان اینکا ساخته شده باشد , معمای بی جواب برای نسل امروزست.

پس از عبور از شکافها و حفره های سنگی, به سکوها و پلانفرمهایی می رسیم و دفعتا» با تخته سنگها و صخره هایی عظیمی مواجه میشویم که با مهارت و استادی کم نظیری بریده شده و تراش خورده اند . اما در اینجا نظم و نظامی دیده نمیشود . نه دیوار ممتد و مشخصی بچشم میخورد و نه از بنایی که در ان تخته سنگها بطور مرتب بر روی هم چیده شده باشند . ( اگر به یک دیوار امروزی بنگریم اجرها با نظم خاصی بر روی هم چیده شده اند اما در ساکسی هوامان چنین چیزی مشاهده نمیشود .. سنگهای غول پیکر که با دقت بسیار بالا تراش خورده اما نامنظم چیده شده و بالا رفته است ) دیوارهای لخت سنگی روبروی هم ایستاده اند و رو به سوی یکدیگر شکم داده اند . پایه ها و دیوارهایی که با شیب و زاویه بسیار استادانه ساخته شده اند, ناگهان به صخره های طبیعی برخورده و به پایان میرسد . این صخره های تراش خورده قطعات کوچکی از یک موزائیک بزرگ اما ناشناس و غیر قابل توضیح میباشد . تمام بلوکهای سنگی تراش خورده اند . هیچکس نمیتواند ادعا کند که ایجاد این اضلاع مستقیم, این گوشه های راست و این سطوح صیقل خورده کار باد و باران است و میل طبیعت باعث گردیده تا این سکوهای عظیم سنگی با نظم خاص در دشت و صحرا مستقر شوند .

درست در پشت قلعه اینکاها, تخت سنگهای بزرگ و یکپارچه وجود دارد که معما را کامل می کند . وزن بعضی از این سنگها به بیش از 300 تن میرسد . هر بیننده ای با دیدن ان شگفت زده شده و در بحت و حیرت فرو میرود.!! ایا براستی این سنگها را انسانها جابجا کرده اند.؟ یا غولهای ناشناخته.؟ شاید کسان دیگر از سیارات دیگر .؟ سنگهای غولپیکری که با دقیقترین وجه ممکن تراشیده و اماده شده اند . در هیچ جا اثری از ملات – اعم از کچ یا گل و اهک و سیمان دیده نمیشود . برخی از این بلوکهای سنگی با مهارتی اعجاب انگیز و با دقت تمام کنار یکدیگر قرار گرفته اند بگونه ای که حتی نمیتوان ظریفترین تیغ را در میان درزهای ان قرار داد . چنان کامل بهم چفت و بس شده اند که باور کردنی نیست.!! این معماران باستانی این هنر اسرارامیز را از کجا اموخته اند.؟ با کدامین نیرو این بنا را خلق کرده اند.؟  مثلا در انجا یک بلوک 8 متری را می بینید که گویی از بتون ریخته شده است . سطح ان چنان صاف و تازه است که گویی همین چند هفته پیش قالب را از روی ان برداشته اند . اما این بلوک از بتون نیست بلکه مانند سایر سنگها از گرانیت ساخته شده است . کسی از نیت سازندگان این بنا خبر ندارد و نمیداند برای چه این سنگهای گرانیتی استخراج و سپس با دقت فراوان صیقل داده شده و از ان دیواری با این شکل و شمایل عجیب شکل گرفته است . پرفسور » اریک فن دانکین » تئوری جالبی را مطرح می کند . او میگوید : این مکان برای فرود ارابه های پرنده یا همان بشقابهای پرنده طراحی شده است . بخصوص این بنای دایری شکل محل فرود این ارابه ها بوده است . هر چه باشد یا نباشد » ساکسی هوامان » یکی از هزاران معمای بی جواب عجایب باستان شناسی است . انچه مسلم است در این کوهستان مرتفع کسی وجود داشته که صخره ها و سنگهای غولپیکر در دستهای توانای او , چون موم نرم و شکل پذیر بوده است . در اینجا موجودات ناشناسی وجود داشتند که توانایی تکنولوژیک و دانش فنی مورد نیاز برای بریدن و تراش دادن صخره های گرانیتی عظیم را دارا بودند . شاید برای پیدا کردن جواب مناسب که انها این قدرت را از کجا بدست اورده اند یا برای چه این بنای شگفت را خلق کرده اند, باید در انتظار نشست . شاید تکنولوژی اینده بتواند جواب این سئوالها را به نسل پرسشگر بدهد .

منبع:   http://yahoo2.blogfa.com

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: