بایگانی روزانه: اوت 12, 2010

تاریخچه تلوس-لموریا و آتلانتیس

تاریخچه تلوس-لموریا و آتلانتیس
از تلوس-لموریا و آتلانتیس چه می دانید؟

حدود ۲۶۰۰۰سال پیش نژاد بشر به تکنولوژی بسیار پیشرفته ای دست پیدا کردند.نوع انسان ، حقیقت جو و صادق بود و به نوعی عصر طلایی بشر به شمار میرفت.در آن زمان شکل کره زمین بسیار متفاوت بود و همچنین شکل و شمایل انسان های روی زمین.

سرزمین مادری بشر سرزمین لموریا Lemuria بود و مرکز اصلی آن کشور عظیمی به نام تلوس Telos.

در کنار آنها آتلانتیس Atlantis قاره ای بزرگ با تمدنی بی نهایت فراتر از آنچه تصور کنید رقیب علمی لموریا بود.

مردم زمین اگرچه بسیار پیشرفته بودند اما هنوز قدرت سفرهای فضایی را نداشتند…تا اینکه یک شب مردم تلوس شاهد فرود آمدن سفینه های عظیم و درخشانی از آسمان بودند.

بزرگترین تاریخ شناس و دانشمند تلوس زنی بود به نام بانوی خورشید Lady of the SUn. او به فرمان پادشاه لموریا به استقبال مهمانان فضایی رفت. این مردمان سیاره ی ونوس Venus(زهره) بودند که برای تبادل علم و دانش و با پیام دوستی به زمین آمده بودند.

مردم زهره با مردم زمین قراردادهای تجاری بستند و عصر جدیدی روی زمین شروع شد…اما دیری نپایید که راهبان و مذهبیان آن دوره تمدن را به انحراف کشیدند.آزمایشهای اتمی و ژنتیکی سبب به هم ریختن کدهای ژنتیک (DNA) شدند و موجودات وحشتناک و خطرناک زمین را اشغال کردند…رحم و دوستی و صداقت از زمین رخت بر بست و انسانها مطیع امیال و شهوات زشت خود شدند.

زمین به اواخر عصر طلایی خود نزدیک شده بود و دوره ای که قابل مقایسه با زمان فعلی ماست باید به پایان می رسید.گناهای بشر به صورت ویرانی و طوفان و سیل بر زمین نازل شدند تا سیاره را به دوره ای بالاتر صعود دهند.

بانوی خورشید از مردم ونوس درخواست کمک کرد.آنها تصمیم گرفتند که فقط انسانهای پاکی را که باقی مانده اند با سفینه های خود نجات داده و به زهره ببرند و مردم نادان و ناآگاه را باقی بگذارند تا هلاک شوند زیرا به اندازه ی کافی پیامبر و بشارت دهنده به آنها فرستاده شده بود و آنها راه کثیف خود را عوض نکرده بودند.

سفینه های ونوس زمین را به همراه انسانهای پاک ترک کردند در حالیکه مردم زمین با عصبانیت فریاد بر می آوردند که این انصاف نیست.

پیش از رفتن – دختر خورشید و دانشمندان ونوس تمام اسرار بشریت و دانشهای موجود را روی الواح فلزی ( از جنس تلونیوم Telunium) که هرگز از بین نمی رود برای بشر آینده باقی گذاشتند که هم اکنون زیر آب هستند و شاید در سالها ی آتی کشف شوند.

با رفتن سفینه ها تمام دانش و تمدن بشر از جمله قدرت پرواز-نامرئی شدن-تله پاتی و …. هم از بین رفتند و قاره ی عظیم آتلانتیس و لموریا به همراه ساکنینش به قعر آبها فرو رفتند.

منبع : ترجمه ی بخشی از مقدمه ی کتاب ؛ اسرار خفته در مکانهای مخفی ؛ نوشته ی جرج هانت ویلیام سن می باشد. این کتاب از مشهورترین و پر فروشترین کتابهای تاریخی و علمی غرب است که اسرار بسیاری را افشا کرده است.متاسفانه به زبان فارسی موجود نیست و نسخه ی انگلیسی آن کمیاب می باشد. Secret Places of The Lion by George Hunt Williamson

اطلاعات جنبی راجع به این مبحث:

لموریا در زیر آبهای اقیانوس پاسیفیک در نزدیکی قاره ی آمریکای شمالی کنونی قرار دارد. تمدن لموریا افسانه نیست بلکه توسط باستان شناسان کشف شده و باقی آن به زودی کشف خواهد شد.

سنگ نوشته ای از مونام بزرگترین تمدن لموریا مو MU بوده است که در ایالت آریزنا Arizona در آمریکای شمالی واقع شده و سنگ نوشته ها و معابد آن از زیر خاک بیرون آورده شده است.

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 650×453.

ابعاد این تصویر کوچکتر شده است. برای مشاهده این تصویر در ابعاد واقعی اینجا را کلیک کنید. ابعاد واقعی این تصویر 650 در 453 با حجم 89 کیلوبایت است.

آتلانتیس سالها پیش توسط باستان شناسان شناسایی شد و همه ی تحقیقات نشان داد که این قاره در عرض چند ساعت و ناگهانی غرق شده است.برخی از نجات یافته گان با کشتی خو را به سواحل مصر کنونی رساندند و این اخبار از آنها به حای مانده است

این عکس بخشی از سرزمینهای غرق شده را در زیر اقیانوس نشان میدهد که می تواند متعلق به آتلانتیس یا مو باشد.

تمدن آتلانتیس اولین بار به طور جدی توسط مردی معمولی به نام ادگار کایس شناسایی شد.مردم آتلانتیس به گفته ی خودش با او تماس گرفته و مکان قاره را مشخص کرده و اطلاعات جالبی را فاش کردند.پیش از آن افلاطون Plato فیلسوف مشهور یونانی به این قاره اشاره کرده بود.(به کتاب مکانهای اسرار آمیز جهان مراجعه شود.)

جزیره ایستر Easter Islandبخشی از تمدن مو است که از آب بیرون مانده است.مجسمه های عجیب و غول آسای این جزیره هزاران توریست را مبهوت خود کرده.

به نظر می رسد قاره ی آتلانتیس حدود 500 هزار سال پیش برای اولین بار در اقیانوس اطلس نمایان شده است، از حدود 12 تا 15 هزار سال پیش به عنوان یک قاره ی علم گرا، تحقیقاتی و هنری به اوج خود رسیده است. بر خلاف آن «لموریا» (قاره ای دیگر در اقیانوس آرام) دارای پایه و اساس مذهبی قوی بوده که ریشه در فرهنگ مردم آن داشته است. لموریا به خاطر یک سری حوادث طبیعی توسط مادر طبیعت ویران شد، ولی آتلانتیسی های جاه طلب در نتیجه ی برخورداری از دانش انرژی اتمی و فیزیک هسته ای به دست خودشان نابود شدند.

بر اساس یافته های جدید، وقتی قسمت عمده ی قاره با انرژی الکترومغناطیسی محو شد، اکثریت ساکن آن به جز تعداد اندکی که به سوی بخش هایی از اسپانیا و مصر و یوکاتان در مکزیک گریختند، کشته شدند.

مسلما قدرت مطلق ویرانگر است. قبل از اینکه از این فراتر بریم، اجازه بدهید شواهدی مبنی بر وجود آتلانتیس که در وب سایت کد:
برای مشاهده محتوا ، لطفا ثبت نام کنید / وارد شوید
گزارش شده است، را بررسی کنیم.

1: در سال 1970 هرمی توسط دکتر «رمی براون» در سواحل «باهاماس» کشف شد. دکتر براون با چهار خواص دیگر جاده، گنبده ها، ساختمان های مستطیل شکن، ابزارهای فلزی نامشخص و مجسمه ای پیدا کردند که به مجسمه ی کریستال اسرار آمیز تکیه کرده بود که دارای هرم های مینیاتوری بود. ابزارهای فلزی و کریستال ها برای آنالیز شدن به دانشگاهی در فلوریدا منتقل شدند. چیزی که کشف شد این بود که کریستال ها انرژی عبور داده شده از میان خود را تقویت می کردند!

2: جاده ها و ساختمان های مخروبه؛ که در سواحل جزیره ی «بیبینی» در سال 1960 توسط عکس ها و گزارش های منتشر شده از سفر تحقیقاتی دکتر «مانسون» پیدا شده اند.

همچنین عکس های مشابهی از مخروبه های زیر آب در باهاماس گرفته شده است. از مخروبه های مشابهی نیز در مراکش عکس گرفته شده که 50 تا 60 فوت زیر آب است.

3: هرم عظیمی با یازده اتاق در اعماق ده هزار فوت زیر آب در وسط اقیانوس اطلس به کریستالی بسیار بزرگ در بالای آن گزارش شده است. (توسط تونی بلنک)

4: گزارش 1977 مربوط به یک هرم بزرگ یافته شده در کایسال باهاماس، حدود 150 فوت زیر آب.

هرم تقریبا حدود 650 فوت ارتفاع داشت. به طور اسرارآمیزی آبی که آنجا را احاطه کرده بود، توسط آب جوشان سفیدی که از سوراخ های موجود در هرم بیرون می زد؛ روشن می شود و به وسیله ی آب سبز رنگی احاطه شده بود؛ درحالی که در همه جای اقیانوس سیاهی بود.

5: یک شهر غرق شده حدود 400 مایلی پرتغال به وسیله ی فردی روسی به رهبری «ادریس استورا» کشف شد؛ با ساختمان هایی که از سیمان و پلاستیک خیلی محکم ساخته شده بود.

او گفته است که بقایای خیابان ها نشانگر این است که از مونوریل ها برای حمل و نقل استفاده می کردند. اون همچنین مجسمه ای را از آنجا بیرون آورده است.

آتلانتیس سه فاجعه بزرگ در تاریخچه ی خود داشته است؛ اولی حدود 500 هزار سال پیش، دومی حدود 25 هزار سال پیش و سومی که تمدن آن ها را نابود کرد حدود 12 هزار سال پیش بود.

انحراف قطبی موجب فشار آوردن بر قوه ای از زمین می شود و جا به جایی در سیاره زمین سبب بروز شکافی در بین قاره ها می شود، لموریا و آتلانتیس هر دو به علت کج شدن قطبین غرق شدند و در نتیجه آن سطوح وسیعی از کره ی زمین به اعماق آب فرو رفت.

ساکنین آتلانتیس انرژی الکترومغناطیس و جاذبه ای را آزمودند که یکی از دلایل اصلی این ویرانی بوده است. انحراف قطبی می تواند سبب فوران آتشفشان ها، زلزله و سبب مهاجرت یا پراکندگی جزیی در جمعیت ها بشود، اما این انحراف بزرگترین فاجعه در تاریخ کره زمین بود.

زندگی در اتلانتیس

فرضیه های بسیار زیادی در مورد نحوه ی زندگی آتلانتیسی ها وجود دارد. ما می دانیم که آن ها اساسا از لحاظ طبقاتی به دو طبقه تقسیم می شدند.

شهروندان متمول و برده ها. البته آنان قانون گذاران و انجمن های مخلتفی از مهتران و مشاوران داشتند که همه آن ها شامل طبقه شهروندان بودند. اکثر آن ها نسبتا متمول بودند. شاید قسمت عمده ی حقیقت این بود که طبقه بردگان نیز وجود داشتند. جالب است با برده ها خوش رفتاری می شد و به هوش آن ها احترام گذاشته می شد. در حقیقت طبق استاندارد امروزی آنان جزء طبقه متوسط محسوب می شدند و بعضی از آن ها ثروت سرشار داشتند. آتلانتیس یک تمدن سهل گیر بود و همه در نعمت های آن شریک بودند.

ساکنین قاره ی گم شده دارای طول عمر 800 ساله بودند و قد آن ها حدود 250 تا 370 سانتی متر بود. ممکن است فکر کنیم این افراد غول پیکر زایده ی تخیل باشند اما باستان شناسان هنگامی که بیش از دوازده اسکلت با قدی حدود 250 تا 370 سانتی متر را در مکان های مختلف در سراسر جهان پیدا کردند، شوکه شدند.

علاقه آتلانتیسی ها به فرهنگ و هنر در زندگی آنان تاثیرات ویژه ای داشت. آن ها همچنین در زمینه تکنولوژی بسیار پیشرفته بودند. پیشرفت چشمگیری که وقتی از کنترل خارج شد، آنان را به نابودی کشاند مردم قاره گمشده زمانی به دنبال کارهای خلاقانه مانند فلسفه، نویسندگی، مجسمه و پیکره سازی و نقاشی بودند. اما به تدریج به سوی صنعت گرایش پیدا کردند و به شدت مادی و تجاری شدند.

آن ها در زمینه تکنولوژی آن قدر پیشرفته بودند که امروزه حتی انسان ها نمی توانند رویای آن را بپرورانند. به عنوان مثال آتلانتیسی ها کامپیوتری را به کار می بردند که نه تنها اطلاعات را در حافظه اش نگهداری می کرد بلکه بر اساس منطق استقرایی و قیاسی قضاوت های ملموسی انجام می داد. به علاوه قسمت عظیمی از تکنولوژی آنان به بررسی صور مختلف انرژی اختصاص داشت. آنان نیروی جاذبه را مهار کردند و به طور تجربی و تفریحی نیروی الکترومغناطیسی را آزمودند و با به کارگیری کریستال های بزرگ و کوچک از آن ها برای متمرکز کردن انرژی استفاده کردند.

متاسفانه بسیاری از دانش و اطلاعات آنان از نظر ما برای همیشه از دست رفته است. آنان همچنین قدرت اتمی و نیروهای رادیواکتیو را در اختیار داشتند.

بسیاری از نظریه پردازان معتقدند که آتلانتیس محل تجمع مهاجرانی از فضا بود. شاید چون متعلق به سیاره دیگری بودند می دانستند که چگونه از میدان جاذبه زمین استفاده کنند. آنان اتومبیل های هوایی داشتند، ماشین هایی با نیروی هسته ای و دستگاه هایی داشتند که تمام شهر را سرد یا گرم می کردند. آنان در مورد اتمسفر اطلاعات زیادی داشتند که قادر بودند توسط ماشین های یونیزاسیون قدرتمند اتمسفر را کنترل کنند. آنان کسانی بودند که راه ورود به مثلث برمودار را ساختند. همچنین قادر بودند وضعیت آب و هوا، زلزله و فوران آتشفشان ها را کنترل کنند.

آتلانتیسی ها باغ ها و آبراهه های حیرت انگیزی تقریبا شبیه به یک سیستم کانال،داشتند که از میان و اطراف بسیاری از شهر ها عبور می کرد. خانه ها و ساختمان های عمومی آنان از لحاظ زیبایی فوق العاده چشمگیر بود. عده ی زیادی در ساختمان های هرمی شکل زندگی می کردند. آتلانتیسی ها همچنین ماشینی برای تجدید حیات بدن داشتند، به وسیله ی عبور انرژی الکترومغناطیس از درون کریستال ها آن را به کار می بردند که در طول عمر تاثیر به سزایی داشت، چنانکه قبلا گفته شده طول عمر در آتلانتیس معمولا خیلی زیاد بود. به علاوه آنان از این ماشین برای تشخیص علت بیماری استفاده می کردند. مریض ها به تالاری منتقل می شدند و ماشین می توانست اورای (یک نوع بیماری) شخص را بخواند و با اشعه ایکس مغناطیس عکس بگیرد.

از اندام های مصنوعی در هنگام نیاز برای پیوند استفاده می شد اما در پایان، هنگامی که تمدن آنان به تباهی کشیده شد، به روشی باورنکردنی و خطرناک شروع به آزمایش بر روی حیوانات و انسان ها کردند حتی به جایی رسیدند که سعی داشتند انسان و حیوان را به هم بیامیزند.

همچنان که زمان به پیش می رفت، آتلانتیسی ها از فناوری خود نه تنها برای بهبود و جوان ماندن بلکه برای بدست آوردن قدرت بیشتر استفاده می کردند.

از آنجا که همه چه کوچک و چه بزرگ طمع داشتند تا توانایی خود را افزایش دهند؛ آنان نیز شروع به استفاده از کریستال ها برای تقویت فناوری خودشان و مبادلاتی برای دست یافتن به چیزهایی بهتر و بزرگتر کردند. به نظر می رسد بعد ها از قدرت کریستال برای اهداف نظامی و ویرانگر استفاده کردند.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: